چرا نباید نسبت به مصدومیت رابرتسون بدبین باشیم؟
خانه / مقالات / چرا نباید نسبت به مصدومیت رابرتسون بدبین باشیم؟
چرا نباید نسبت به مصدومیت رابرتسون بدبین باشیم؟

مصدومیت رابرتسون

اندی رابرتسون در دیدار دوستانه مقابل اتلتیک بیلبائو از ناحیه مچ پای راست خود آسیب دید و از زمین خارج شد. اما گزارشات از آنفیلد نشان می دهد مصدومیت او آنقدرها هم که تصور می شد بد نیست!

هنگام خروج از زمین، درد زیادی در چهره بال چپ اسکاتلندی مشاهده می شد. ری اکشن او و نحوه مصدومیتش (چرخش مچ پا به داخل) منجر به بازنگری مجدد خاطرات فجیع فصل پیش و معضل مصدومیتی که لیورپول را فلج کرد شده.

با این حال درد، به سختی شاخص قابل اطمینانی برای اندازه گیری شدت مصدومیت یک بازیکن است. چرا که هر بازیکنی واکنش متفاوتی به مصدومیتش خواهد داشت.

هنگامی که صحبت از مصدومیت رابو و خروجش از زمین می شود، چهار نشانه وجود دارد که خبر از آن می دهد که مصدومیت او با آن هیولایی که در ذهن خیلی ها ریشه انداخته، فاصله دارد!

دلیل اول

یکی از نشانه های قابل اعتماد تر خود رابرتسون بود که اگرچه با کمک پزشک باشگاه، جیم موکسون و فیزیوتراپ تیم، کریس مورگان، اما قادر بود با تحمل وزنش روی مچ پای خود، راه برود و بدون نیاز به برانکارد زمین مسابقه را ترک کند.

توانایی تحمل وزن روی مچ پا (و به ویژه برداشتن حداقل سه قدم)، بخشی از قانونی ست که به عنوان "قانون مچ پای اتاوا" شناخته می شود. این قانون به سرعت و با اطمینان، شکستگی را رد می کند. این قانون به منظور کاهش نیاز به اشعه ایکس در محیط پزشکی و همچنین کاهش هزینه ها ایجاد شد.

با وجود اینکه این قانون واضح و شفاف است، اما فقط مختص مچ پاست و در رابطه با سایر نقاط بدن صدق نمی کند. یکی از برترین مثال ها در این باره ویرجیل فن دایک است که با وجود اینکه خودش از زمین مسابقه بیرون رفت اما چیزی نزدیک به یک سال از مستطیل سبز دور بود. مسلما توانایی تحمل وزن در رابطه با ویرجیل معنای خاصی نداشت و مانع از آسیب شدید رباط او نشد تا مرد هلندی زیر تیغ جراحی رود. در رابطه با رابرتسون اما به راحتی با قیاس قرار دادن همین اصل می توان شکستگی مچش را به کل رد کرد.

دلیل دوم

  • "ممنون از همگی بابت پیام ها و محبت هاشون. اسکن نشون میده که مسئله خیلی مهمی نیست اما آسیبی از ناحیه لیگامنت وجود داره که باید ترمیم شه. تمام تلاشم رو می کنم تا هر چه سریع تر به تیم کمک کنم. آرزوی موفقیت برای پسرها در بازی امروز!" (توییت رابرتسون یک روز پس از مصدومیت)

در اینجا سه نکته اساسی و مهم وجود دارد.

نکته اول: "مسئله خیلی مهمی نیست اما آسیبی از ناحیه لیگامنت وجود داره که باید ترمیم شه."

نکته دوم: با وجود پوشیدن چکمه محافظ CAM در تصاویر منتشر شده از او، رابو باز هم روی پایش قدم برمی دارد و مشخص است که روی مچ پای مصدومش گام بر می دارد.

نکته سوم: استفاده رابو از فقط یک عصا به این معناست که اگرچه فشاری روی پایش حس می کند اما به اندازه پارگی رباط مچ، جدی نیست و از این منظر نگرانی ای وجود ندارد.

هر یک از موارد بالا مهر تاییدی است بر شدت متوسط و نه شدید مصدومیتش که در زمینه او کاملا معمول است.

دلیل سوم

گزارش شد که رابرتسون چند هفته را از دست خواهد داد، نه چند ماه را.

این نشان می دهد که احتمالا مصدومیت او از درجه 2 است که حداقل چیزی حدود دو و نیم الی سه هفته طول می کشد. در مقایسه با مصدومیت درجه 3 (شدید ترین نوع) که به طور متوسط نیاز به 4 الی 6 هفته استراحت و خانه نشینی نیاز دارد، دومین درجه نگرانی کمتری به همراه خواهد داشت.

دلیل چهارم

مهم ترین دلیل مصاحبه یورگن کلوپ بود که تک تک این نشانه ها را تایید می کرد. کلوپ در سوالی که مبنی بر مصدومیت رابرتسون از او پرسیده شد، اظهار کرد قرمزها خوش شانس بودند که رابرتسون می تواند قبل از تعطیلات فیفا دی (حتی در خوش بینانه ترین حالت ممکن، پیش از بازی مقابل چلسی در هفته سوم) به تمرینات باز گردد و حتی فرصت بازی را به دست آورد.

این احتمال باعث می شود دفاع چپ اسکاتلندی، تقریبا دو و نیم هفته دیگر به تمرینات بازگردد.

وقتی صحبت های کلوپ را در کنار سه دلیل دیگر بگذاریم، متوجه می شویم که در بدترین حالت ممکن مصدومیت رابو از درجه 2 است و نه 3. چرا که اگر مصدومیتش از درجه سوم بود حداقل تا پس از تعطیلات ملی خانه نشین می شد.

جمع بندی

هر یک از این دلایل تصویری مطلوب و خوش بینانه از مصدومیت رابرتسون ترسیم می کنند تا حداقل خیال هواداران لیورپول را کمی راحت تر کنند.

در حالی که رابرتسون از نظر فیزیکی رو به پیشرفت است، معیار اصلی زمان بازگشت او به تمرینات حفظ قدرت و توانایی حرکت و تحمل فشار روی مچ پایش است. تمرکز اصلی اگرچه روی بازگشت هر چه سریع تر او به مستطیل سبز است اما نباید فراموش کنیم که هرگونه عجله می تواند موجب افزایش ریسک و شاید مصدومیت های شدید تر بعدی شود.

در این میان، این کاستاس سیمیکاس است که بیشترین سود را می کند. چرا که مدافع یونانی، پس از سپری کردن فصلی نسبتا کسل کننده، می تواند خودی نشان دهد تا رقیب جدی ای برای رابرتسون در پست دفاع چپ تیم شود؛ جایی که پس چند فصلی می شود اسم مشابه و تغییر ناپذیری در آن به چشم می خورد: اندرو رابرتسون!

اشتراک گذاری :