لیورپول 1-1 چلسی - تقسیم امتیاز مدعیان
خانه / لیگ برتر انگلیس / لیورپول 1-1 چلسی - تقسیم امتیاز مدعیان
لیورپول 1-1 چلسی - تقسیم امتیاز مدعیان

لیورپول 1 چلسی 1

الیوت پاسخ اعتماد کلوپ را می دهد

هفته گذشته الیوت در اولین حضورش در ترکیب اصلی تیم در مقابل برنلی به میدان رفت و عملکرد قابل قبولی از خود به جا گذاشت. اما بازی جلوی برنلی کجا و بازی مقابل قهرمان اروپا کجا! از همین رو تقریبا هیچ کس انتظار نداشت که بازیکن 18 ساله چراغ سبز را از کلوپ بگیرد و جلوتر از تیاگو و نبی کیتا در ترکیب اصلی تیم قرار بگیرد. شاید دیدار مقابل چلسی، شبی نبود که الیوت در سطح یک بازیکن بی عیب و نقص ظاهر شود اما نشان داد که او در شرایط دشوار و زیر فشار هم بازیکنی قابل اعتماد است.

هافبک چپ پا و آینده دار قرمزها، هنگام کار با توپ بسیار مسلط بود و چه هنگام حمل توپ و چه هنگام ارسال پاس های پشت دفاع خوب عمل می کرد. همچنین در نیمه نخست، ضربه پای چپش با فاصله نسبتا اندکی از کنار دروازه رقیب آبی پوش به بیرون رفت. او همچنین هر کار تیم مالکیت توپ را از دست می داد، خستگی ناپذیر در کار پرسینگ شرکت می کرد تا از این منظر هم نمره قابل قبولی بگیرد.

بی شک او استعداد خاصی است که لیورپول در دست دارد. اما اینکه آیا در چنین بازی بزرگی مقابل رقیب مستقیم در قهرمانی، ستاره ای مثل تیاگو را نیمکت نشین کند یا خیر بحث کاملا مجزایی است. 

مشکل سمت چپ

اندی رابرتسون، پس از بازگشتش از مصدومیت بار دیگر به سمت چپ لیورپول بازگشت. اما با آن رابرتسون سرحال و آماده همیشگی فاصله بسیاری داشت. در اولین بازی فصلش، رابرتسون نتوانست با آن فرارهای انفجاری اش پشت مدافعین، دفاع مستحکم و پرتعداد چلسی را به چالش بکشد. رابو در دقایق پایانی در حالی جای خود را به سیمیکاس داد (که می توانست جلوتر از رابرتسون، در سمت چپ خط دفاع قرار گیرد) که برخلاف چهره خستگی ناپذیری که از او به یاد داریم، با خستگی نمایان در چهره اش از بازی خارج شد.

در همین حال، به نظر نمی رسد سادیو مانه پس از فصلی ناامیدکننده، میلی برای جبران و بازگشت مجدد به اوج داشته باشد. وینگر سنگالی که مقابل برنلی موفق به زدن گل دوم تیم شده بود، لحظه به لحظه بی نظم تر، شلخته تر و سردرگم تر می شد. متاسفانه شباهت های نگران کننده ای با فصل 2020/21 وجود داشت.

بازگشت رابرتسون نیز کمک به سادیو نکرد تا در این بازی اصلا شاهد آن همکاری های ویرانگر این زوج که در گذشته بارها شاهدش بودیم باشیم.

اتمسفر خاص آنفیلد

اگر پیروزی هفته گذشته مقابل برنلی پس از 18 ماه لذت مجدد آنفیلد پرتماشاگر را بهمان القا کرد، دیدار دیشب در سطح دیگری بود. اتمسفر ورزشگاه بی همتا بود و سیری صعودی داشت. حتی پس از گل هاوترز آرامشی ایجاد نشد. سرود ویرجیل فن دایک، روبرتو فیرمینو، محمد صلاح و دیگر شعارهای معروف هواداران در لحظه به لحظه بازی به گوش می رسید. صادقانه بگوییم تصور آنکه چنین شور و هیجانی جایگزین آن ورزشگاه های سوت و کور فصل گذشته شده هم سخت است.

این دقیقا همان هیجانی است که فوتبال را با آن می شناسیم و دقیقا در نقطه مقابل شکست 1-0 در فصل گذشته در استادیومی خالی از تماشاگر قرار می گیرد؛ جایی که انگار ورزش دیگری در حال بازی شدن بود!

اگر بگوییم این بازی، نزدیک ترین و عادی ترین بازی لیورپول از زمان تقابل با اتلتیکومادرید بود بیراه نگفته ایم.

ناامیدکننده اما نه فاجعه!

بدین ترتیب لیورپول اولین امتیاز فصل را از دست داد. شاید با توجه به برتری مطلق آماری قرمزها، نتیجه ای که رقم خورد باب میل هیچ کداممان نباشد اما اتفاقی که رخ داد به هیچ وجه فاجعه نبود. یکی از اصلی ترین اصول قهرمانی این است که به رقیب مستقیمتان اجازه ندهید که شما را شکست دهند که هر دو تیم موفق به انجام این کار شدند (خوشایندتر برای چلسی چرا که در زمین رقیب تن به تساوی داد).

اکنون زمان تعطیلات خسته کننده بین المللی فرا رسیده است. فراموش نکنیم که لیورپول فصل را قدرتمند شروع کرد اما همچنان جای پیشرفت وجود دارد. پیشرفتی که یکی از اولویت هایش حداقل خرید یک مهاجم تمام کننده است. با نزدیک شدن به انتهای پنجره تابستانی اما خبری مبنی بر علاقه لیورپول به هیچ کسی به گوش نمی رسد یا اگر هم خبری کار شود، به سرعت تکذیب می شود. این تیم نیاز به تقویت دارد آقای کلوپ و آقای هنری!

اشتراک گذاری :