تکامل تاکتیکی یورگن کلوپ
خانه / مقالات / تکامل تاکتیکی یورگن کلوپ
تکامل تاکتیکی یورگن کلوپ

یورگن کلوپ

“هر قطعه سنگی، مجسمه ای درون خود دارد و وظیفه مجسمه ساز، کشف آن است.” -میکل آنژ-

در حال حاضر علاوه بر آنکه چندین بازیکن از ترکیب اصلی لیورپول بالای 30 سال دارند، سه ضلع اصلی مثلث تهاجمی این تیم (صلاح-مانه-فیرمینو) هر سه در 29 سالگی سر می کنند تا معضل افزایش میانگین سنی تیم اصلی کلوپ، یکی از بزرگترین مشکلات سرمربی آلمانی و تیمش باشد. با توجه به اینکه قرارداد مرد آلمانی در سال 2024 با لیورپول به پایان می رسد و مسیر او از لیورپول جدا می شود (و در نظر گرفتن میانگین سنی نسبتا بالای تیم اصلی کلوپ)، احساس مبنی بر آنکه لیورپول نیاز به پوست اندازی و تغییراتی ریشه ای دارد رو به افزایش است. 

اما اگر آن پوست اندازی مورد نیاز جایی در ترکیب حال حاضر لیورپول داشته باشد و کلوپ با بهره گیری از صحبت های میکل آنژ در حال کشف آن است چه؟ 

مرور تاکتیکی کلوپ (به طور خلاصه)

لیورپول کلوپ هنگامی دفاع و زمانی که توپ را در اختیار ندارد، با چینش 3-3-4 در زمین حاضر می شود. چهار مدافع در عقب، سه هافبک و مثلث خط حمله تیم که حکم نخستین لایه دفاعی را دارد و از بالا پرس سنگینی می کنند. این فشار روی تیم حریف که معمولا با برتری عددی قرمزها هم همراه است، برتری ویژه ای به آنها می دهد که شکستنش توسط حریف کار دشواری است.

در حمله، با نفوذ مدافعان کناری، این 3-3-4 به چیزی شبیه 2-3-5 تبدیل می شود؛ دو دفاع میانی (که برای برتری عددی بیشتر لیورپول در پرسینگ و همچنین استفاده از تله آفساید برای جلوگیری از ارسالهای بلند رقبا برای شکستن این پرس بالا و نزدیک به خط میانی بازی می کنند.)، سه هافبک و سه مهاجمی که با نفوذ فولبک ها، تعدادشان به 5 افزایش پیدا می کند. بدین ترتیب نزدیک نیمی از لیورپولی ها در فاز تهاجمی حضور فعال خواهند داشت و یک بازیکن در هر یک از 5 بخش زمین (کناره ها، half spaces و مرکز) قرار می گیرد.

به عبارتی دیگر لیورپول لیورپول هم در فاز تهاجمی و هم در فاز تدافعی، 5 بازیکن در دفاع و 5 بازیکن در حمله دارد. یک تعادل بی نقص! این نسخه 5-5 از 3-3-4 کلوپ را می توان پای ثابت و امضای این سرمربی آلمانی در تیم هایش (به خصوص لیورپول) دانست.

با این وجود، با توجه به آنکه قرارداد هر سه بازیکن خط حمله تیم در سال 2023 به پایان می رسد و چندین بازیکن از ترکیب اصلی تیم بالای 30 سال دارند، جای تعجب نیست که شایعاتی مبنی بر سپری کردن پنجره نقل و انتقالاتی بزرگی در تابستان آینده به گوش می رسد.

گزینه های در دسترس در حال حاضر

خوشبختانه خریدهای تیم و تمدید قراردادهای اخیر، نشان از حرکت تیم رو به جلو می دهد.

ابراهیم کوناته (22) خرید جدید یا بهتر بگوییم تنها خرید قرمزها در پنجره نقل و انتقالاتی جوان آینده داری است که در کنار جو گومزی (24) که آزمونش را در لیگ جزیره پس داده، پشت سر فن دایک (30) و ماتیپ (30) قرار گرفته است. تا حداقل خیال قرمزها از قلب خط دفاع تیمشان راحت باشد.

کورتیس جونز (20) هم سابقه گلزنی در اروپا را دارد و هم مدال قهرمانی لیگ جزیره را در کارنامه خود می بیند. و هاروی الیوت (18) پس از فصل موفقی که همراه بلکبرن سپری کرد، در دو بازی از سه بازی این فصل تیم (برنلی و چلسی) فیکس بوده تا نشان دهد همانند جونز، اعتماد کلوپ را به طور کامل به دست آورده است.

ژوتا (24) به طرز شگفت انگیزی خودش را ثابت کرده تا تبدیل به پای ثابت ترکیب تیم شود و سیمیکاس (25) هم که در پیش فصل و همچنین دو بازی ابتدای فصل به دلیل مصدومیت رابرتسون (27)، در ترکیب اصلی قرار گرفت نشان داد رقیب سرسختی برای رابویی است که چندین سال می شود چپ لیورپول را بیمه کرده است.

مطمئنا این جوانان در فصل 2023/24 اگر تبدیل به پای ثابت تیم نشده باشند، حرف های زیادی برای گفتن خواهند داشت.

همه اینها بدون آن است که به تمدید بلندمدت قرارداد آلیسون، فن دایک، فابینیو، رابرتسون و آرنولد در همین تابستان که مسلما نشان از حضورشان در مرکز لیورپول در سالیان آتی دارد اشاره کنیم.

چگونه بازی خواهیم کرد؟

اما سیستم بازی کلوپ چگونه با گزینه هایی که در دسترس دارد توسعه پیدا خواهد کرد؟

فصل گذشته، لیورپول به طور مختصر از کورتیس جونز، به عنوان یار اضافه تر در محوطه جریمه حریف و تهدیدی برای گلزنی استفاده کرد. این اضافه شدن یک بازیکن میانی به محوطه جریمه حریف را در گذشته (بزرگترین نمونه اش بازی برگشت مقابل بارسلونا، حضور واینالدوم در محوطه جریمه بارسلونا و زدن دو گل) اما نه به طور مستمر نیز شاهد بودیم.

بدین ترتیب و با نفوذ فولبک ها، لیورپول 6 بازیکن در محوطه جریمه حریف داشت که کار را برای تیم مدافع سخت تر می کرد. یکی از بهترین نمونه های این اتفاق بازی مقابل شفیلد و صحنه به ثمر رسیدن گل اول توسط جونز روی همین جایگیری است:

حضور حداقل یک بازیکن در لایه های کناری و میانی و حضور جونز از خط میانی در محوطه جریمه حریف

جایگیری دقیق جونز، گرفتن توپ برگشتی و ضربه بغل پای دقیق که به گل منجر شد

اورتونِ آنجلوتی پاسخ می دهد!

چنین تاکتیکی هفته قبل از این مسابقه و در برابر اورتون نیز به چشم می خورد. نحوه به کارگیری خامس رودریگز توسط کارلتو چیزی است که احتمالا در آینده ای نزدیک کلوپ از الیوت به آن شکل استفاده کند.

در 3-3-4 کارلو آنجلوتی، خامس بازیکن آزاد بود و معمولا برای خلق موقعیت در حالی که مدافع راست تافی ها عقب می ماند، متمایل به کناره ها بازی می کرد.

به طور معمول لوکاس دینیه، دفاع چپ اورتون، به یک سوم دفاعی حرکت می کرد و از فضای به وجود آمده نهایت استفاده را می برد. فضایی که با حرکت ریچارلیسون از کناره ها به مرکز (همان کاری که سادیو مانه هنگام تدارک حملات از سمت راست رخ می دهد) به وجود می آمد.

خامس به گوشه آمد، دوکوره هافبک تهاجمی تیم نفوذ کرد تا جو گومز را همراه خود بکشاند و در نتیجه فضای بیشتری برای لوین و ریچارلیسون برای مانوردهی و زدن ضربه سر ایجاد کند، ریچارلیسون سر را می زند، توپ به تیرک برخورد می کند و عدم حضور دینیه در سمت چپ خط دفاع لیورپول، کمک حال قرمزها می شود تا توپ را راحت تر دفع کنند.

الیوت ذاتا یک بازیکن چپ پا است؛ دقیقا مثل خامس. اما در هر دو بازی از او در سمت راست خط میانی بهره برده شد. حال او که به عنوان وینگر راست هم سابقه بازی دارد، به لطف قدرت دریبلینگ و توانایی پاس دهی اش از این توانایی برخوردار است که همچون خامس در این صحنه، در عرض حرکت کند و یا این گونه مهاجمین را در موقعیت گلزنی قرار دهد و یا خودش که شوت زن هم هست، شانسش را برای گلزنی امتحان کند.

با عملکرد امیدوار کننده الیوت و ساختار تهاجمی تیم کلوپ که ارسال از جناحین در مقابل تیم هایی که بسته بازی می کنند، اولویت بالاتری دارد، به راحتی می توان گام مثبتی در این زمینه برداشت.

تکه های گمشده

در حالی که به وضوح عجله ای برای این تغییر تاکتیک وجود ندارد، اما نقش بازیکنانی مانند تیاگو در زمان رخ داد آن متفاوت خواهد بود. ترنت به لطف دید فوق العاده و توانایی انکارناپذیرش در دادن پاس های متنوع متمایل به وسط بازی کند (یا حتی یک خط جلو تر در خط میانی بازی کند)، از تیاگو عقب تر استفاده شود و کورتیس جونز به عنوان هافبکی که تمایل بیشتری به حضور در فاز تهاجمی دارد در زمین حاضر شود. 

البته که فراموش نکنیم در این صورت لیورپول به یک مدافع راست جدید نیاز خواهد داشت. درحالی که لیورپول بازیکنانی مثل نکو ویلیامز و کانر بردلی را در آن پست در اختیار دارد، نیم نگاهی به بازار نقل و انتقالات هم ضرری نخواهد داشت.

اما بزرگترین مهره مفقود شده تیم کلوپ یک مهاجم تمام کننده است. 

در صورت به نتیجه رسیدن مذاکرات با صلاح، وینگر مصری که تا سال آینده وارد 30 سالگی اش می شود، می تواند نقشی محوری تر را ایفا کند. بزرگترین مشکل در این میان شاید پای راست ضعیف صلاح در مقابل پای چپ قدرتمندش باشد. توانایی تمام کنندگی با هر دو پا یکی از قابلیت های مهم یک مهاجم تمام کننده است.

در این میان ارلینگ هالند که فصل آینده بند آزادسازی اش نیز فعال می شود می تواند گزینه جذابی برای همگان باشد.

جمع بندی

با شروع قدرتمند لیورپول و بازگشت بازیکنان اصلی به تیم، این تکامل تاکتیکی کلوپ مطمئنا ظریف تر خواهد بود.

در حالی که برخی با خریدهای متنوعشان برنده نقل و انتقالات بودند، توجه کلوپ به مجسمه درون قطعه سنگ است. از تراشیدن این سنگ توسط کلوپ تا زمانی که شاهکارش فاش شود، تعجب نکنید!

اشتراک گذاری :