برنتفورد 3-3 لیورپول - حسرت حسرت و حسرت بیشتر
خانه / لیگ برتر انگلیس / برنتفورد 3-3 لیورپول - حسرت حسرت و حسرت بیشتر
برنتفورد 3-3 لیورپول - حسرت حسرت و حسرت بیشتر

برنتفورد 3 لیورپول 3

کورتیس جونز. او را به یاد دارید؟!

میلنر یا جونز؟ این بزرگترین علامت سوال کلوپ برای انتخاب 11 نفر اصلی اش برای تقابل با برنتفورد بود و بقیه ترکیب تقریبا همانطور که انتظار می رفت انتخاب شده بود. اسکاوزر جوان تاییدیه کلوپ را گرفت و اولین شروع فصلش در لیگ را رقم زد. مستقیم بگوییم جونز باید مجددا خودش را ثابت کند. به نظر می رسد نمایش های فوق العاده او در فصل گذشته نادیده گرفته یا فراموش شده است؛ چرا که او از مارس به بعد به ندرت در ترکیب تیم قرار گرفت. امسال نیز به علت ظهور الیوت و اعتماد قابل توجه کلوپ به جوان 18 ساله، جونز در سایه قرار گرفته بود.

در نیمه نخست، او کاملا در میانه میدان درگیر بود و تلاشش قابل توجه بود؛ هرچند برخی پاس هایش با بی دقتی راهی به مقصد پیدا نکرد. با این حال وُرک رِیت او در زمین چیزی بود که نمی شد به راحتی از آن چشم پوشی کرد: در انتقال توپ از دفاع به حمله موثر بود و با شلیکی استثنایی (توانایی شوت زنی اش را که از یاد نبرده اید؟ بازی با اورتون را به یاد بیاورید) تیم را بار دیگر از رقیب سرسخت پیش انداخت و درست پس از این گل تماشایی اش جای خود را به فیرمینو داد.

جونز با موشکش برتری را برای دومین بار پیاپی به تیم تزریق کرد اما با خارج شدنش از زمین بازی، همه چیز از بین رفت ...

توانایی ژوتا در هوا

با وجود رایای آماده درون دروازه و سه مدافع میانی قد بلند و سر زن، ارسال های قرمزها روی دروازه میزبان آن تاثیری که انتظارش را می رفت نداشت. اما دیگو ژوتا با وجود اینکه روی زمین خطرناک تر تصور می شود، همچنان روی هوا نیز اهمیتی به جثه مدافعان و آمادگی گلر مقابلش نمی دهد.

جایگیری و حرکت او بین مدافعین و همچنین ارسال هندو، به بهترین شکل ممکن زمان بندی شد تا ضربه سر بی نقص دیگو، لیورپول را به سرعت به بازی بازگرداند.

ژوتا همچنان اگرچه سبک بازی و نقش خیلی متفاوت تری نسبت به صلاح در حملات تیم دارد، اما همچنان مرد لحظه هاست. او از این لحظات نهایت استفاده را می برد که بسیار مهم است.

صلاح وارد باشگاه صد تایی ها می شود

صدمین گل محمد صلاح با پیراهن لیورپول در لیگ برتر! 

مو (و همچنین هواداران) قطعا بیشتر از آنکه از ورود به باشگاه صد تایی های تیم خوشحال باشد، غم تک به تکی را می خورد که می توانست (و می بایست) برتری را به دو گل افزایش دهد و بازی را 4-2 کند. اما تک لمس توپ او روی گلش که بازی را 2-1 کرد، فوق العاده بود.

نه تلاش بیهوده مدافعین برنتفورد، نه شیرجه دیوید رایا و نه پرچمی که به اشتباه بالا رفت، نتوانستند این گل را از صلاح بگیرند.

تنها سه بازیکن (کین، آگوئرو، شیرر) سریعتر از صلاح موفق به رسیدن به صد گل برای باشگاهشان شده اند. بدین ترتیب مو هم تبدیل به سریعترین بازیکنی شد که موفق به زدن 100 گل برای لیورپول شد و هم با زدن این گل به جمع 10 گلزن برتر باشگاه ورود پیدا کرد.

اشتباهات دفاعی

برای اولین بار نبود که لیورپول در حالی وارد میدان می شد که رقبایش در کورس صدرنشینی در مسابقات قبلیشان امتیاز از دست داده بودند. ما یک امتیاز گرفتیم، شکست ناپذیر باقی ماندیم، در پایان روز در صدر جدول قرار گرفتیم اما این مسئله که باید و باید و باید هر سه امتیاز را می گرفتیم فراموش نخواهد شد.

متاسفانه عملکرد دفاعی تیم اصلا آن چیزی نبود که تصورش را می کردیم: نیمه اول بارها و بارها پشت مدافعین تیم و به خصوص ترنت هدف گرفته شد و در نیمه دوم رابرتسون به سختی می توانست پا به پای بازیکن مستقیمش گام بردارد.

فن دایک مثل همیشه عالی بود و تکل استثنایی اش در دقایق پایانی بازی، لیورپول را از شکست غیرمنتظره نجات داد اما ایوان تونی، پدر جوئل ماتیپ را در آورد!

اگر پوشش های ویرجیل و هندو، دفع توپ ماتیپ از روی خط دروازه و برخی عملکردهای خوب در دفاع تیمی (که به تعداد انگشت های یک دست هم نمی رسید) نبود، برنتفورد می توانست بیشتر نیز گل بزند.

سبک بازی برنتفورد، یعنی استفاده از دو مهاجم سریع و قوی، همچنان کابوس خط دفاعی لیورپول باقی می ماند. این بازی، دو دیدار خارج از خانه مقابل واتفورد 3-3 در 2017 و شکست 3-0 در 2020 و باخت سنگین 7-2 فصل گذشته مقابل ویلا از بهترین نمونه ها هستند.

بعدی: تقابل های حیاتی

سه شنبه با پورتو، یکشنبه با من سیتی.

مشخصا سازمان دهی تیم برای هر دو حریف که برتری قابل توجهی نسبت به برنتفورد دارند (و همچنین مسابقات حساس تری هم هستند) باید دست خوش تغییری بزرگ شود. قرمزها اگرچه در این بازی 3 گل زدند اما از طرفی دیگر در فاز دفاعی فاجعه عمل کردند.

دیدار برای پورتو از دو نظر حائز اهمیت است. نخست کسب پیروزی در همین دیدار می تواند مسیر صعودمان را تا حد زیادی هموار کند. و دوم، اهمیت این بازی به عنوان محکی جدی پیش از بازی مقابل سیتی است؛ چرا که کم ندیده ایم که کلوپ از بازی پیش از مسابقه با منچسترسیتی، به عنوان یک تست جدی و مهم پیش از تقابل حساس با رقیبی که احتمالا امسال هم حریف اصلی مان در کسب قهرمانی خواهد بود استفاده کند.

دو برد از دو بازی پیش رو و سپس تعطیلات ملی در انتظارمان است. پس از آن اکتبری فشرده و موثر در مقابلمان قرار خواهد داشت.

اشتراک گذاری :